                                Uitleg over BSD

  Greg Lehey

   <grog@FreeBSD.org>

   Revision: 58202abe7c

   FreeBSD is een geregistreerd handelsmerk van de FreeBSD Foundation.

   AMD, AMD Athlon, AMD Opteron, Athlon, Elan, Opteron, en PCnet zijn
   handelsmerken van Advanced Micro Devices, Inc.

   Apple, AirPort, FireWire, Mac, Macintosh, Mac OS, Quicktime, en TrueType
   zijn handelsmerken van Apple Computer, Inc., geregistreerd in de Verenigde
   Staten en andere landen.

   Intel, Celeron, EtherExpress, i386, i486, Itanium, Pentium, en Xeon zijn
   handelsmerken of geregistreerde handelsmerken van Intel Corporation of
   haar dochterondernemingen in de Verenigde Staten en andere landen.

   Linux is een geregistreerd handelsmerk van Linus Torvalds.

   Motif, OSF/1, en UNIX zijn geregistreerde handelsmerken en IT DialTone en
   The Open Group zijn handelsmerken van The Open Group in de Verenigde
   Staten en andere landen.

   SPARC, SPARC64, en UltraSPARC zijn handelsmerken van SPARC International,
   Inc. in de Verenigde Staten en andere landen. SPARC International, Inc.
   bezit alle handelsmerken van SPARC en staat onder licentie het juiste
   gebruik van deze handelsmerken toe door zijn leden.

   Sun, Sun Microsystems, Java, Java Virtual Machine, JDK, JRE, JSP, JVM,
   Netra, OpenJDK, Solaris, StarOffice, SunOS en VirtualBox zijn
   handelsmerken of geregistreerde handelsmerken van Sun Microsystems, Inc.
   in de Verenigde Staten en andere landen.

   UNIX is een geregistreerd handelsmerk van The Open Group in de Verenigde
   Staten en andere landen.

   Veel van de termen die door fabrikanten en verkopers worden gebruikt om
   hun producten te onderscheiden worden geclaimd als handelsmerk. Op de
   plaatsen waar deze handelsmerken in dit document voorkomen, en het FreeBSD
   Project op de hoogte was van de claim op het handelsmerk, worden de termen
   gevolgd door het symbool "(TM)" of het symbool "(R)".

   Last modified on 2015-10-27 19:12:00 +0000 by Rene Ladan.
   Samenvatting

   In de open-source wereld is het woord "Linux" bijna een synoniem van
   "besturingssysteem", maar het is niet het enige open-source UNIX(R)
   besturingssysteem. Volgens de Internet Operating System Counter, draait
   sinds april 1999 31.3% van de machines op de wereld die met een netwerk
   verbonden zijn Linux. 14.6% draait BSD UNIX(R). Sommige van 's werelds
   grootste webinstallaties, zoals Yahoo!, draaien BSD. De drukste FTP-server
   van de wereld van 1999 (nu buiten werking), ftp.cdrom.com, gebruikte BSD
   om 1.4 TB aan gegevens per dag over te brengen. Het is duidelijk dat dit
   geen nichemarkt is: BSD is een goed bewaard geheim.

   Dus wat is het geheim? Waarom is BSD niet bekender? Dit artikel behandelt
   deze en andere vragen.

   >In dit artikel zullen verschillen tussen BSD en Linux zo worden
   aangegeven.

   [ Opgedeeld HTML bestand / Enkel HTML bestand ]

     ----------------------------------------------------------------------

   Inhoudsopgave

   1. Wat is BSD?

   2. Wat, een echte UNIX(R)?

   3. Waarom is BSD niet bekender?

   4. BSD en Linux vergelijken

1. Wat is BSD?

   BSD is een afkorting van "Berkeley Software Distribution". Het is de naam
   van broncodedistributies van de universiteit van California te Berkeley,
   wat origineel uitbreidingen waren van het besturingssysteem UNIX(R) van
   AT&T Research. Verschillende projecten over open-source besturingssystemen
   zijn gebaseerd op een uitgave van deze broncode die bekend staat als
   4.4BSD-Lite. Ze omvatten ook een aantal pakketten van andere open-source
   projecten, opmerkelijk genoeg onder andere van het GNU-project. Het
   besturingssysteem in het geheel omvat:

     * De BSD-kernel, die proces-scheduling, geheugenbeheer, symmetrische
       multi-processing (SMP), apparaatstuurprogramma's, etcetera afhandelt.

       In tegenstelling tot de Linux-kernel zijn er een aantal verschillende
       BSD-kernels met verschillende mogelijkheden.

     * De C-bibliotheek, de basis-API voor het systeem.

       De C-bibliotheek van BSD is gebaseerd op code van Berkeley, niet van
       het GNU-project.

     * Gereedschappen zoals shells, bestandsgereedschappen, compilers en
       linkers.

       Sommige gereedschappen zijn afgeleid van het GNU-project, andere niet.

     * Het X Window-systeem, wat grafisch afbeelden afhandelt.

       Het X Window-systeem dat in de meeste versies van BSD wordt gebruikt
       wordt onderhouden door het X.Org project. FreeBSD staat de gebruiker
       toe om te keizen uit verschillende bureaubladen, zoals GNOME, KDE of
       Xfce; en lichtgewicht vensterbeheerders zoals Openbox, Fluxbox of
       Awesome.

     * Vele andere programma's en gereedschappen.

2. Wat, een echte UNIX(R)?

   De BSD-besturingssystemen zijn geen klonen, maar open-source afgeleiden
   van AT&T's Research UNIX(R) besturingssysteem, wat ook de voorouder is van
   het moderne UNIX(R) System V. Dit kan als een verrassing komen. Hoe kon
   dit gebeuren als AT&T nooit zijn code als open-source heeft uitgegeven?

   Het is waar dat AT&T UNIX(R) niet open-source is, en wat betreft copyright
   is BSD zeer zeker niet UNIX(R), maar van de andere kant heeft AT&T bronnen
   geimporteerd van andere projecten, nota bene de Computer Science Research
   Group (CSRG) van de University of California in Berkeley, CA. In 1976 is
   de CSRG begonnen met het uitgeven van tapes van hun software, die ze
   Berkeley Software Distribution of BSD noemden.

   Initiele BSD-uitgaven bestonden grotendeels uit gebruikersprogramma's,
   maar dat veranderde enorm toen CSRG in een contract belandde met het
   Defense Advanced Research Projects Agency (DARPA) om de
   communicatieprotocollen in hun netwerk, ARPANET, te vernieuwen. De nieuwe
   protocollen stonden bekend als Internet Protocols, later TCP/IP na de
   belangrijkste protocollen. De eerste wijdverbreide implementatie die
   gedistribueerd werd was deel van 4.2BSD, in 1982.

   In de loop van de jaren 80 ontsproten er een aantal nieuwe
   werkstationbedrijven. Vele verkozen het om UNIX(R) te licenseren boven het
   ontwikkelen van hun eigen besturingssystemen. In het bijzonder licenseerde
   Sun Microsystems UNIX(R) en implementeerde het een versie van 4.2BSD, wat
   ze SunOS(TM) noemden. Toen AT&T zelf UNIX(R) commercieel mocht verkopen,
   begonnen ze met een ietwat kale basisimplementatie genaamd System III, die
   snel gevolgd werd door System V. De codebase van System V bevatte geen
   netwerkcode, dus bevatten alle implementaties aanvullende software van de
   BSD, waaronder de TCP/IP-software, maar ook gereedschappen zoals de
   csh-shell en de tekstverwerker vi. Deze uitbreidingen stonden gezamenlijk
   bekend als de Berkeley Extensions.

   De BSD-tapes bevatten de broncode van AT&T en hadden dus een UNIX(R)
   bronlicentie nodig. Tegen 1990 raakten de fondsen van de CSRG uitgeput, en
   er dreigde sluiting. Sommige leden van de groep besloten om de BSD-code
   uit te geven, welke Open Source was, zonder de proprietaire code van AT&T.
   Dit gebeurde eindelijk met de Networking Tape 2, gewoonlijk bekend als
   Net/2. Net/2 was geen compleet besturingssysteem: ongeveer 20% van de
   kernelcode ontbrak. Een van de leden van de CSRG, William F. Jolitz,
   schreef de overblijvende code en gaf het in het begin van 1992 uit als
   386BSD. In diezelfde tijd begon een andere groep van ex-CSRG-leden een
   commercieel bedrijf genaamd Berkeley Software Design Inc. en gaf een
   betaversie van een besturingssysteem genaamd BSD/386 uit, welke op
   dezelfde bronnen was gebaseerd. De naam van het besturingssysteem werd
   later veranderd in BSD/OS.

   386BSD werd nooit een stabiel besturingssysteem. In plaats daarvan
   splitsten er twee andere projecten van af in 1993: NetBSD en FreeBSD. De
   twee projecten groeiden oorspronkelijk uit elkaar wegens verschillen in de
   hoeveelheid geduld om op verbeteringen aan 386BSD te wachten: de mensen
   van NetBSD begonnen in het begin van het jaar, en de eerste versie van
   FreeBSD was niet klaar voor het einde van het jaar. In de tussentijd waren
   de codebases genoeg uit elkaar gegroeid om samenvoegen ervan moeilijk te
   maken. Tevens hadden de projecten verschillende doelen, wat we hieronder
   zullen zien. In 1996 splitste OpenBSD zich af van NetBSD, en in 2003
   splitste DragonFlyBSD zich af van FreeBSD.

3. Waarom is BSD niet bekender?

   Om een aantal redenen is BSD relatief onbekend:

    1. De BSD-ontwikkelaars zijn vaak meer geinteresseerd in het verbeteren
       van hun code dan het aan de man brengen.

    2. Veel van de populariteit van Linux komt door factoren buiten de
       Linux-projecten, zoals de pers, en door bedrijven die zijn opgericht
       om Linux-diensten aan te bieden. Tot voor kort hadden de open-source
       BSDs zulke voorstanders niet.

    3. BSD-ontwikkelaars zijn vaak meer ervaren dan Linux-ontwikkelaars, en
       hebben minder interesse in het systeem gemakkelijk in gebruik te
       maken. Nieuwelingen voelen zich vaak meer op hun gemak met Linux.

    4. In 1992 klaagde AT&T BSDI, de verkoper van BSD/386, aan op verdenking
       dat het product code bevatte waarover AT&T copyright had. De zaak werd
       buiten de rechtbank om in 1994 beslist, maar het spook van de
       rechtszaak blijft mensen achtervolgen. Een artikel uit maart 2000 dat
       op het web werd gepubliceerd claimde dat de zaak "recentelijk beslist"
       was.

       Een detail dat de rechtszaak ophelderde is de naamgeving: in de jaren
       80 stond BSD bekend als "BSD UNIX(R)". Met het nemen van de laatste
       vestiging van AT&T-code van BSD, verloor het ook het recht op de naam
       UNIX(R). U zult dus verwijzingen in boektitels zien naar "het
       besturingssysteem 4.3BSD UNIX(R)" en "het besturingssysteem 4.4BSD".

4. BSD en Linux vergelijken

   Wat is nou echt het verschil tussen bijvoorbeeld Debian Linux en FreeBSD?
   Voor de gemiddelde gebruiker is het verschil verrassend klein: beiden zijn
   UNIX(R)-achtige besturingssystemen. Beiden worden ontwikkeld door
   niet-commerciele projecten (dit geldt uiteraard niet voor vele andere
   distributies van Linux). In de volgende sectie wordt BSD bekeken en
   vergeleken met Linux. De beschrijving is het beste van toepassing op
   FreeBSD, dat een geschatte 80% van alle BSD-installaties voor rekening
   neemt, maar de verschillen van NetBSD, OpenBSD, en DragonFlyBSD zijn
   klein.

  4.1. Wie bezit BSD?

   Geen enkel persoon of bedrijf bezit BSD. Het wordt tontwikkeld en
   verspreid door een gemeenschap van zeer technische en toegewijde
   wereldwijde contribuanten. Sommige onderdelen van BSD zijn open-source
   projecten op zichzelf en worden beheerd door verschillende
   projectbeheerders.

  4.2. Hoe wordt BSD ontwikkeld en bijgewerkt?

   De BSD-kernels worden ontwikkeld en bijgewerkt volgens het Open Source
   ontwikkelmodel. Elk project beheerst een publiek toegankelijke
   broncodeboom onder Subversion (SVN), wat alle bronbestanden voor het
   project bevat, inclusief documentatie en andere toevallige bestanden. SVN
   stelt gebruikers in staat om een "check out" te doen (met andere woorden,
   om een kopie te maken) van elke gewenste versie van het systeem.

   Een grote groep van wereldwijde ontwikkelaars dragen bij aan verbeteringen
   aan BSD. Ze zijn verdeeld in drie soorten:

     * Contributors schrijven code of documentatie. Ze hebben geen
       toestemming om direct naar de broncodeboom te committen (code toe te
       voegen). Om hun code aan het systeem toe te voegen, moet het herzien
       en ingecheckt worden door een geregistreerde ontwikkelaar, die een
       committer wordt genoemd.

     * Committers zijn ontwikkelaars met schrijftoegang tot de broncodeboom.
       Om committer te worden, moet een individu kennis en kunde laten zien
       in het gebied waarin hij actief is.

       Het is aan de discretie van de individuele committer of hij instemming
       moet krijgen voordat er veranderingen naar de broncodeboom worden
       gecommit. In het algemeen mag een ervaren committer veranderingen
       maken waarvan duidelijk is dat ze correct zijn zonder hiervoor
       consensus te verkrijgen. Een committer van het documentatieproject
       bijvoorbeeld mag typografische of grammaticale fouten verbeteren
       zonder dat deze herzien worden. Van de andere kant wordt van
       ontwikkelaars die verreikende of gecompliceerde veranderingen maken
       verwacht dat ze hun veranderingen ter herziening insturen voordat ze
       deze committen. In het uiterste geval kan een lid van het coreteam met
       een functie als Principal Architect eisen dat de veranderingen uit de
       boom verwijderd worden, een proces dat bekend staat als backing out.
       Alle committers ontvangen email die elke individuele commit
       beschrijft, het is dus niet mogelijk om heimelijk te committen.

     * Het Coreteam. FreeBSD en NetBSD hebben elk een coreteam dat het
       project beheert. De coreteams zijn in de loop van de projecten
       ontstaan, en hun rol is niet altijd eenduidig gedefinieerd. Het is
       niet nodig om ontwikkelaar te zijn om lid te zijn van het coreteam,
       hoewel het normaal is. De regels voor het coreteam verschillen per
       project, maar in het algemeen hebben ze een grotere inspraak in de
       richting van het project dan niet-leden van het coreteam hebben.

   Deze opstelling verschilt in een aantal opzichten van die van Linux:

    1. Geen enkel persoon heerst over de inhoud van het systeem. In de
       praktijk is dit verschil overdreven, aangezien de Principal Architect
       kan eisen dat code gebacked-out wordt, en zelfs in het Linux-project
       mogen meerdere mensen veranderingen maken.

    2. Van de andere kant is er een centraal repository, een enkele plaats
       waar u de gehele broncode van het besturingssysteem kunt vinden,
       inclusief alle oudere versies.

    3. BSD-projecten beheren het gehele "Besturingssysteem", niet alleen de
       kernel. Dit onderscheid is slechts van beperkt nut: noch BSD noch
       Linux is nuttig zonder applicaties. De applicaties die onder BSD
       gebruikt worden zijn vaak dezelfde als de applicaties die onder Linux
       gebruikt worden.

    4. Een gevolg van het formele beheer van een enkele SVN-broncodeboom is
       dat de BSD-ontwikkeling helder is, en dat het mogelijk is om elke
       versie van het systeem aan de hand van het uitgavenummer of datum te
       benaderen. SVN staat ook incrementele wijzigingen aan het systeem toe:
       het repository van FreeBSD bijvoorbeeld wordt ongeveer 100 keer per
       dag bijgewerkt. De meeste van deze veranderingen zijn klein.

  4.3. BSD-uitgaven

   FreeBSD, NetBSD, en OpenBSD bieden het systeem in drie verschillende
   "uitgaven" aan. Net als bij Linux worden aan uitgaven nummers zoals 1.4.1
   of 3.5 toegekend. Tevens heeft het versienummer een achtervoegsel die het
   doel aangeeft:

    1. De ontwikkelversie van het systeem wordt CURRENT genoemd. FreeBSD kent
       een nummer aan CURRENT toe, bijvoorbeeld FreeBSD 5.0-CURRENT. NetBSD
       hanteert een lichtelijk ander schema voor de naamgeving en voegt een
       achtervoegsel van een enkele letter toe welke veranderingen aan de
       interne interfaces aangeeft, bijvoorbeeld NetBSD 1.4.3G. OpenBSD kent
       geen nummer toe("OpenBSD-current"). Alle nieuwe ontwikkelingen aan het
       systeem komen in deze tak terecht.

    2. De projecten brengen met regelmatige tussenpozen, tussen twee en vier
       keer per jaar, een RELEASE-versie van het systeem uit, welke
       beschikbaar is op CD-ROM en vrij te downloaden is van FTP-sites,
       bijvoorbeeld OpenBSD 2.6-RELEASE of NetBSD 1.4-RELEASE. De
       RELEASE-versie is bedoeld voor eindgebruikers en is de normale versie
       van het systeem. NetBSD biedt ook patch-uitgaven aan met een derde
       cijfer, bijvoorbeeld NetBSD 1.4.2.

    3. Wanneer er bugs in een RELEASE-versie worden gevonden, worden ze
       gerepareeed, en worden de reparaties toegevoegd aan de SVN-boom. In
       FreeBSD wordt de resulterende versie de STABLE-versie genoemd, terwijl
       het in NetBSD en OpenBSD de RELEASE-versie blijft heten. Kleinere
       nieuwe eigenschappen kunnen ook aan deze tak worden toegevoegd na een
       testperiode in de CURRENT-tak. Beveiligings- en andere belangrijke
       reparaties worden ook op alle ondersteunde RELEASE-versies toegepast.

   In contrast hiermee onderhoudt Linux twee gescheiden codebomen: de
   stabiele versie en de ontwikkelversie. Stabiele versies hebben een even
   klein versienummer, zoals 2.0, 2.2, of 2.4. Ontwikkelversies hebben een
   oneven klein versienummer, zoals 2.1, 2.3, of 2.5. In alle gevallen wordt
   het nummer gevolgd door een nog een nummer dat de exacte uitgave aangeeft.
   Verder voegt elke verkoper zijn eigen gebruikersprogramma's en
   gereedschappen toe, dus is de naam van de distributie ook belangrijk. Elke
   verkoper van distributies kent ook versienummers aan de distributie toe,
   dus kan een volledige omschrijving iets zijn als "TurboLinux 6.0 met
   kernel 2.2.14" zijn.

  4.4. Welke versies van BSD zijn beschikbaar?

   In tegenstelling tot de vele Linux-distributies, zijn er slechts vier
   grote open-source BSDs. Elk BSD-project beheert zijn eigen broncodeboom en
   zijn eigen kernel. In de praktijk schijnt er echter minder divergentie te
   zijn tussen de gebruikerscode van de projecten dan dat er in Linux is.

   Het is moeilijk om de doelen van elk project te categoriseren: de
   verschillen zijn erg subjectief. Het volgende geldt ongeveer:

     * FreeBSD richt zich op hoge prestaties en gebruikersgemak voor
       eindgebruikers, en is een favoriet van aanbieders van webinhoud. Het
       draait op een aantal platformen en heeft aanzienlijk meer gebruikers
       dan de andere projecten.

     * NetBSD gaat voor maximale portabiliteit: "of course it runs NetBSD".
       Het draait op machines varierend van palmtops tot grote servers, en
       het is zelfs gebruikt in ruimtemissies van NASA. Het is een bijzonder
       goede keuze om op oude niet-Intel(R) hardware te draaien.

     * OpenBSD gaat voor beveiliging en code-puurheid: het gebruikt een
       combinatie van het open-source concept en rigoureuze codeherzieningen
       om een systeem te maken dat aantoonbaar correct is, waardoor het de
       keuze is van beveiligingsbewuste organisaties zoals banken, beurzen,
       en afdelingen van de Amerikaanse overheid. Net als NetBSD draait het
       op een aantal platformen.

     * DragonFlyBSD gaat voor hoge prestaties en schaalbaarheid varierend van
       een UP-systeem van een enkele computer tot een reusachtig geclusterd
       systeem. DragonFlyBSD heeft verscheidene technische
       langetermijndoelen, maar de focus ligt op het bieden van een
       SMP-capabele infrastructuur dat eenvoudig te begrijpen en te
       onderhouden is, en waarvoor eenvoudig te ontwikkelen is.

   Er zijn ook twee aanvullende BSD UNIX(R) besturingssystemen die niet
   open-source zijn, BSD/OS en Mac OS(R) X van Apple:

     * BSD/OS was de oudste van de afgeleiden van 4.4BSD. Het was niet
       open-source, alhoewel licenties voor de broncode tegen relatief kosten
       beschikbaar waren. Het leek in vele opzichten op FreeBSD. Twee jaar na
       de aankoop van BSDi door Wind River Systems slaagde BSD/OS er niet in
       om als een onafhankelijk product te overleven. Ondersteuning en
       broncode kunnnen nog steeds beschikbaar zijn van Wind River, maar alle
       nieuwe ontwikkelingen zijn gericht op het embedded besturingssysteem
       VxWorks.

     * Mac OS(R) X is de nieuwste versie van het besturingssysteem voor de
       Mac(R) lijn van Apple(R). De BSD-kern van dit besturingssysteem,
       Darwin is beschikbaar als een volledig werkend open-source
       besturingssysteem voor x86- en PPC-computers. Het grafische systeem
       Aqua/Quartz en vele andere proprietaire aspecten van Mac OS(R) X
       blijven echter closed-source. Verschillende Darwin-ontwikkelaars zijn
       ook FreeBSD-committers, en vice-versa.

  4.5. Hoe verschilt de BSD-licentie van de publieke GNU-licentie?

   Linux is beschikbaar onder de GNU General Public License (GPL), welke
   ontwikkeld is om closed-source software te elimineren. In het bijzonder
   moet elk afgeleid werk van een product dat onder de GPL is vrijgegeven ook
   met de broncode geleverd worden indien dat gevraagd wordt. In
   tegenstelling hiermee is de BSD-licentie minder beperkend: distributies
   met alleen binairen zijn toegestaan. Dit is in het bijzonder aantrekkelijk
   voor embedded applicaties.

  4.6. Wat moet ik nog meer weten?

   Aangezien er minder applicaties beschikbaar zijn voor BSD dan voor Linux,
   hebben de ontwikkelaars van BSD een Linux-compatibiliteitspakket
   ontwikkeld, wat het mogelijk maakt om Linux-programma's onder BSD te
   draaien. Het pakket bevat zowel kernelwijzigingen, om
   Linux-systeemaanroepen correct uit te voeren, en
   Linux-compatibiliteitsbestanden zoals de C-bibliotheek. Er is geen
   merkbaar verschil in uitvoersnelheid tussen een Linux-applicatie die op
   een Linux-machine draait en een Linux-applicatie die op een BSD-machine
   die dezelfde snelheid heeft draait.

   De "alles van een leverancier"-natuur van BSD dat upgrades veel
   makkelijker af te handelen zijn dan dat vaak met Linux het geval is. BSD
   handelt upgrades aan bibliotheekversies af door compatibiliteitsmodulen
   voor eerdere bibliotheekversies aan te bieden, dus is het mogelijk om
   binairen die enige jaren oud zijn zonder problemen te draaien.

  4.7. Wat zou ik moeten gebruiken, BSD of Linux?

   Wat betekent dit allemaal in de praktijk? Wie zou BSD moeten gebruiken, en
   wie Linux?

   Dit is een erg moeilijke vraag om te beantwoorden. Hier zijn wat
   richtlijnen:

     * "If it ain't broke, don't fix it": als u al een open-source
       besturingssysteem gebruikt, en u er tevreden over bent, dan is er
       waarschijnlijk geen goede reden om over te stappen.

     * BSD-systemen, in het bijzonder FreeBSD, kunnen merkbaar beter
       presteren dan Linux. Maar dit geldt niet voor alles. In veel gevallen
       zijn er weinig of geen prestatieverschillen. In sommige gevallen kan
       Linux beter presteren dan FreeBSD.

     * In het algemeen hebben BSD-systemen een betere naam qua
       betrouwbaarheid, voornamelijk als het resultaat van een volwassenere
       codebase.

     * BSD-projecten hebben een betere naam qua kwaliteit en volledigheid van
       hun documentatie. De verschillende documentatieprojecten richten zich
       op het bieden van actief bijgewerkte documentatie, in vele talen, en
       op het behandelen van alle aspecten van het systeem.

     * De BSD-licentie kan aantrekkelijker zijn dan de GPL.

     * BSD kan de meeste Linux-binairen uitvoeren, terwijl Linux geen
       BSD-binairen kan uitvoeren. Vele implementaties van BSD kunnen ook
       binairen van andere UNIX(R)-achtige systemen uitvoeren. Als gevolg kan
       BSD een eenvoudigere migratieroute zijn van andere systemen dan dat
       Linux zou zijn.

  4.8. Wie biedt ondersteuning, diensten, en training voor BSD aan?

   BSDi / FreeBSD Mall Inc. bieden sinds bijna een decennium
   ondersteuningscontracten aan voor FreeBSD.

   Verder heeft elk project een lijst van in te huren consultants: FreeBSD,
   NetBSD, en OpenBSD.
